به گزارش خبرنگار پایگاه خبری بردسکن در آستانه‌ی میلاد دو گوهر آسمانی، پیامبر رحمت حضرت محمد مصطفی (ص) و امام علم و حکمت حضرت صادق آل محمد (ع)، دل‌ها به تپش می‌افتند و قلم‌ها به احترام، سکوت را می‌شکنند. این روز، نه فقط تقویمی مذهبی، بلکه لحظه‌ای است برای بازخوانی حقیقتی که در عمق تاریخ و در جان انسانیت جاری است.

پیامبر اسلام (ص)، آن‌گونه که قرآن او را توصیف می‌کند، «رحمهً للعالمین» بود؛ نه فقط برای مسلمانان، بلکه برای تمام بشریت. در متون مسیحی، از او به‌عنوان بشارت‌دهنده‌ی نور یاد شده است؛ در انجیل یوحنا، بشارت آمدن «احمد» را می‌توان نشانه‌ای از حضور او دانست. در برخی منابع یهودی، گرچه اختلافات تاریخی وجود دارد، اما اندیشمندان منصف، او را پیام‌آوری بزرگ در مسیر عدالت و اصلاح‌گری دانسته‌اند. حتی در آیین‌های شرقی، متفکرانی چون گاندی، از پیامبر اسلام به‌عنوان الگوی اخلاق و رهبری یاد کرده‌اند.

در کنار او، امام صادق (ع) ایستاده است؛ مردی که با علم، عقلانیت و تربیت هزاران شاگرد، بنای معرفت را در دل تاریخ اسلامی استوار ساخت. نکته‌ای شایان توجه آن است که بسیاری از بزرگان اهل‌سنت، افتخار شاگردی او را داشته‌اند. از جمله:

– ابوحنیفه، بنیان‌گذار فقه حنفی، که خود می‌گوید: «اگر آن دو سال نبود، نعمان هلاک می‌شد.»

– مالک بن انس، امام مذهب مالکی

– سفیان ثوری، از برجسته‌ترین فقهای اهل‌سنت

– ابن جریج، محدث و فقیه برجسته

– شعبه بن حجاج و یحیی بن سعید، از بزرگان علم حدیث

این نام‌ها، گواهی روشن‌اند بر آن‌که علم امام صادق (ع) مرز نمی‌شناخت و حقیقت، همواره فراتر از تعصب بوده است.

بردسکن، شهری با هویت فرهنگی و مذهبی یک‌دست، امروز در آینه‌ی این دو میلاد، خود را بازمی‌نگرد. ما در پایگاه خبری بردسکن، بر این باوریم که رسانه، باید صدای همدلی باشد؛ نه پژواک تفرقه. باید آینه‌ی حقیقت باشد؛ نه ابزار تحریف. رسالت ما، نه فقط اطلاع‌رسانی، بلکه ترویج عقلانیت، اخلاق و وحدت است.

در این روز مبارک، پیام ما به همه‌ی مسلمانان جهان، اعم از شیعه و سنی، و حتی به همه‌ی آزاداندیشان و حقیقت‌جویان است:

بیایید در سایه‌ی این دو خورشید، وحدت را دوباره معنا کنیم؛ نه با حذف تفاوت‌ها، بلکه با احترام به آن‌ها. بیایید از سیره‌ی نبوی و آموزه‌های صادقی، نوری بگیریم برای عبور از تاریکی‌های تعصب، جهل و تفرقه.

بردسکن، با افتخار، این پیام را به‌عنوان نخستین رسانه‌ای که آن را منتشر می‌کند، تقدیم می‌دارد؛ باشد که این کلام، نه فقط یادداشتی روزانه، بلکه نغمه‌ای باشد در مسیر هم‌صدایی، هم‌افزایی، و هم‌زیستی.

پایان پیام