رسانههای محلی در حاشیه حمایتها؛ پرسشی بیپاسخ برای سالها»
سالهاست که خبرنگاران، مدیران مسئول رسانههای مکتوب و برخط، بار سنگین آگاهیبخشی، مطالبهگری و ارتقای بینش اجتماعی را بر دوش میکشند؛ اما در نهایت، خود در سایه بیتوجهی، تبعیض و ناعدالتی گرفتار میشوند. گویی رسالت قلم آنقدر ارزشمند است که میتواند سرنوشت یک جامعه را تغییر دهد، اما آنقدر بیپشتوانه است که صاحب همان قلم نمیتواند از حقوق اولیه خود دفاع کند.
امروز با صراحت باید گفت:تبعیض میان رسانهها زخم کهنهای است که هر روز عمیقتر میشود. برخی رسانهها مورد توجهاند و از حمایتها، طرحها و بستههای پشتیبانی بهرهمند میشوند، اما پایگاههای خبری بومی و مستقل، همچون فرزند ناتنی خانواده رسانهای کشور، همیشه در صف آخر قرار دارند.
کجای عدالت رسانهای چنین اجازهای داده شده است؟
چرا رسانههایی که بیشترین تاثیر را در اقلیمهای محلی دارند، کمترین سهم را از حمایتها دریافت میکنند؟
چرا خبرنگاری که سالها در گرما و سرما، در بحران و آرامش، در میدان مطالبهگری حاضر است، باید زیر بار تورم، هزینههای سنگین و نبود حمایتهای قانونی کمر خم کند؟
در مصاحبهها و نشستها، بارها وعده داده شده که حمایتهای جدید در راه است»؛ اما این راهی که گفتهاند، گویا هیچوقت به مقصد نمیرسد.
تا کی وعده خالی؟
تا کی بیتوجهی به کسانی که ستونهای اصلی آگاهی جامعهاند؟
خبرنگار، با قلم خود تغییر میآفریند؛ سکوت را میشکند؛ مطالبه مردم را فریاد میزند. اما امروز با تلخی باید گفت:
خبرنگار برای جامعه میتواند کاری کند؛ اما برای خودش، انگار هیچ کاری نمیتواند انجام دهد.
واقعیت تلخ این است که تورم، افزایش سرسامآور هزینهها، نبود حمایتهای شغلی، بیثباتی درآمد و نادیده گرفتن نقش رسانههای بومی، بسیاری از خبرنگاران و مدیران مسئول را در تنگنای جدی قرار داده است. اگر این مسیر ادامه پیدا کند، فردا نه از آن شور خبرنگاری خبری خواهد بود و نه از آن رسانههایی که سالها بیمنت بار توسعه فرهنگی و اجتماعی را به دوش کشیدند.
مگر نه اینکه رسانه چشم بینای جامعه است؟
آیا میتوان چشم جامعه را ضعیف نگه داشت و در عین حال انتظار روشنی و شفافیت داشت؟
اکنون زمان آن رسیده است که نهادهای متولی از شعار به عمل برسند؛ پایگاههای خبری را عضوی واقعی و محترم از خانواده رسانه بدانند؛ تبعیضها را کنار بگذارند؛ و حمایتهایی در شأن تلاش و نقش رسانهها ارائه دهند.
این یک مطالبه شخصی نیست؛ فریاد جمعی خبرنگارانی است که دیگر توان تحمل بیعدالتیها را ندارند.
اگر میخواهیم قلم بماند، باید
حرمت صاحب قلم نیز حفظ شود.
پایان پیام